Het ijs in het kanaal is bijna weggesmolten. De schaatsen zijn ingevet en weggeborgen.
De lente lonkt.
Het begint op een volière te lijken in de deel. In de afgelopen 3 jaar hebben we ons vogelbestand zien groeien. Het is een gekwetter vanjewelste.
Héél gezellig allemaal. Wat niet zo gezellig is, is dat ze alles onder poepen. We kunnen niet eens meer veilig lopen in de deel, een plu zou handig zijn.
Vorige week zag ik tot mijn verbazing één van onze katten via het ijs het kanaal oversteken. Hij deed het op zijn gemak en wist precies waar hij het beste de kant op kon klimmen, het was vast niet de eerste keer dat hij deze korte route nam.
Ik vraag me dan af hoe een kat op dat idee komt. Heeft hij een mens op het ijs gezien, of was het een vogel die over het ijs liep waardoor hij op het idee is gebracht. Ik heb het hem gevraagd, maar hij miauwde wat en keek mij aan of hij ijs zag branden.
Het is niet eerlijk! De baas is voetballen met de ander honden en ik mag niet mee doen.
Zondag hebben we de boom afgetuigd en de kerst periode weer afgesloten. Jongste hebben we een aantal keer moeten beloven dat het dit jaar ook weer kerst wordt. Wat vond ze het jammer dat de boom weg ging.
Maandagochtend klaar voor de nieuwe week. Rico laat de honden uit en komt overstuur weer thuis, mopsie (poes) is aangereden, hij heeft het zien gebeuren. Hij hoorde haar vreselijk gillen en toen werd het stil, héél stil. Hij kwam de honden terug brengen en ging haar zoeken. Gauw heb ik een doos klaar gemaakt met een warme deken. Maar Rico kon haar niet vinden, het was nog donker.
Zo goed en zo kwaad als het ging hebben we ontbeten en heb ik oudste naar school gebracht. Rico is weer gaan zoeken toen het licht werd. Samen met jongste heb ik Mopsie ook nog gezocht. Maar helaas, ze had zich goed verstopt.
