Vanochtend begon de dag mistig, het was een witte wondere wereld. Vooral de kinderen vinden het prachtig, we rijden in de mist en plotseling doemt er allerlei verkeer op. Héél spannend, ik heb gelijk van de gelegenheid gebruik gemaakt om te benadrukken hoe belangrijk het is om op de fiets je licht aan te hebben als het mistig is.
Om 9 uur zagen we een bleek zonnetje door de mist heen komen, om half 11 brak de zon door. Wat een prachtige dag is het geworden!
Helaas heb ik mijn beoogd doel niet gehaald. Er ligt nog ruim 10 meter pad op me te wachten. Volgend weekend weer verder. Door de week gaat het me niet lukken, of ik moet werken, of er zijn kinderen die met hun grote neus op mijn werk staan te kijken. Dan zien we allemaal er als moddermannen uit, vind ik niet zo'n goed idee.
Het waait hier enorm, je moet uit kijken dat je niet wegwaait. Geen tuin weer vandaag, maar wel lekker weer om het huis te soppen.
Het pad in de voortuin was glibberig en glad geworden. Dus ik had me voor genomen het pad met de hogedrukspuit te bewerken. Wat een klus.......
Gisteren een start gemaakt en het resultaat mag er wezen:
als we 's ochtends wakker worden, nu de boom er niet meer staat. Geen vogeltjes meer die hun ochtend concert in de boom geven. Maar, het is ook veel lichter geworden in de slaapkamers.
Het is wel een kaal gezicht zo zonder boom:
Het zonnetje schijnt en het begint al lekker aangenaam te worden buiten. De tulpen bollen gaan al bijna bloeien dus de zon is mooi op tijd!
